Entheos.nl

De hel in de bijbel

Dit is een vertaling van de e-course van Awaken Academy van Jamie Englehart. (link). We hebben geprobeerd om de gesproken tekst om te zetten in schrijftekst. Hierdoor zijn sommige tekstgedeeltes een geparafraseerde versie van de spreektaal die J. Englehart gebruikt.

Oké welkom bij Awaken Academy en deze sessie zal de in totaal ongeveer 5 a 6 uur duren. Ik heb deze sessie “What the hell” genoemd omdat de meeste mensen daar zijn aangaande dit onderwerp. Vooral omdat de meeste mensen zich afvragen wat de hel in hemelsnaam is. Ze vragen zich af waar dit allemaal precies over gaat. Veel mensen vinden alles wat er over de hel gezegd wordt ook niet logisch. Vanaf het moment dat ik een klein kind was, worstelde ik echt met het idee, omdat ik op de zondagsschool hoorde dat Jezus van kleine kinderen houdt. Alle kinderen van de wereld, rood, geel, zwart en wit; ze zijn allemaal kostbaar in zijn ogen. Vervolgens praten ze over deze Jezus die liefde was en Jezus zegt ons om onze vijanden lief te hebben. Toen kwam ik er ineens achter dat Hij zijn vijanden niet lief gaat hebben, gaat ze namelijk allemaal bakken. En Hij zegt ons om het kwaad niet met kwaad vergelden, maar toch lijkt het er een beetje op, alsof dat is wat hij zelf zei te gaan doen en dus, is deze Jezus een hypocriet die zegt: “Doe wat ik zeg, niet wat ik doe?” Of is er iets dat we misschien gemist hebben? Iets dat we in deze situatie anders moeten zien?

Dus ik wil beginnen met een kleine intro te geven. Het volgende dat ik ga zeggen zal ik nog wel een aantal keer herhalen. Alles wat je vandaag en morgen gaat leren, zijn mogelijkheden, geen zekerheden. Er bestaat niet zoiets als zekerheid als het gaat om eschatologie of als het gaat om de hel, omdat de hel echt een eschatologisch iets is. Als het gaat over wat er gaat gebeuren nadat we sterven. De waarheid is dat we één zekerheid hebben. 1 Johannes vertelt ons dat wij, die zijn liefde hebben ontvangen, geen angst hoeven te hebben om voor God te staan op de dag des oordeels. Halleluja!

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar dat is echt goed nieuws. Dat is een zekerheid, dat we niet bang hoeven te zijn voor wat er gebeurt als we sterven. Er zit geen angst in en er zit geen terreur in.

We gaan 3 visies in detail bekijken. Elke van deze visies is orthodox. Ze zijn ontvangen als orthodoxie. Dit gaan we zien door het hele kerkgeschiedenis na te lopen. Deze visies zijn niet ketters. Wat we geneigd zijn te doen, vooral in de Amerikaanse evangelische westerse kerk, is wanneer iemand iets onderwijst dat anders is dan wat we kennen, zijn ze ofwel automatisch een valse leraar, ze zijn een fout, of ze zijn ketters. In plaats van alleen maar te zeggen: ik weet niet echt waar ze het over hebben, in plaats daarvan gaan we ze te labelen met een naam en ze ketters te noemen. Misschien kan ik gewoon luisteren naar wat ze zeggen en dan zelf gaan studeren. Ik vertel mensen dit de hele tijd. Ik zei dat het belachelijk is voor ons om te zeggen, dat ik het ergens niet mee eens ben, terwijl ik dat nooit echt heb bestudeerd. Dus ik weet niet waar ik het echt niet mee eens ben. Maar wat we moeten zeggen is, ik weet het niet, dat heb ik nog niet bestudeerd. Dat is iets dat ik zelf moet gaan ontdekken. Wees een goede Berean (Handelingen 17:10-11) en bestudeer het voor jezelf in plaats van alleen maar te zeggen dat ik het er niet mee eens ben. Daarmee bedoel ik, dat slaat nergens op. Om tegen een automonteur te zeggen, wanneer ik een probleem heb met mijn auto, dat moet worden opgelost, dat ik het er niet mee eens ben, is gewoon dom. We hebben de neiging om het te doen, omdat sommige van deze dingen zo diepgeworteld zijn in ons, ze hebben de neiging om soms te leiden tot grote angst en angst leidt dan tot weerstand en dat leidt tot allerlei andere dingen.

Dus al deze dingen die we gaan bespreken over deze mogelijkheden zijn geen zekerheden. Laat me dit zeggen, als je christelijke wandel volledige zekerheid moet zijn, op elk gebied, dat je in een wereld van pijn zult zijn, omdat je zekerheid nodig hebt op gebieden waar het evangelie vloeibaar is. God openbaart zichzelf voortdurend aan ons en dingen waar ik 20 jaar geleden zeker van was, geloof ik vandaag niet eens. Ik heb een gezegde, dat ik al jaren zeg, als de ik van vijf jaar geleden mijn ik van vandaag zou ontmoeten dan zou hij denken dat ik een ketter ben. Want als ik echt aan het groeien ben en ik volwassen word, Paulus zei, van heerlijkheid tot heerlijkheid, van geloof tot geloof, dat betekent dat ik niet stil blijf staan, dat betekent dat ik constant zal evolueren in mijn begrip van dingen. Oké, ik ga constant transformeren omdat er dingen zijn die ik niet wist en het is de kennis van de waarheid die ons vrij maakt. Het woord kennis, epigonosco, is de Griekse uitdrukking, en het gaat letterlijk over het hebben van een ontmoeting met de waarheid, dus de waarheid maakt ons niet vrij, het is de waarheid die aan ons is geopenbaard die we zijn tegengekomen, die we ervaren, die ons vrij maakt. Dat is wat transformatie in ons leven brengt. Zekerheid op zich kan ons volledig laten vastlopen, want wat er dan gebeurt, als we ergens in onze reis tegen iets aanlopen waar die zekerheid niet meer goed werkt, dan weten we niet wat we moeten doen. Ik ken mensen waarvan hun geloof schipbreuk lijdt, omdat ze zo zeker waren van sommige dingen en toen gebeurden er dingen, omdat het leven gebeurt, en er ineens zekerheden de deur uitgingen en ze niet precies wisten wat ze moesten doen. We zullen in deze sessie leren, dat er in de Hebreeuwse en kerkgeschiedenis veel verschillende manieren zijn geweest om dit onderwerp te bekijken en dat er is geen congruent denkproces hierover is in de rabbijnse leer of kerkvaders.

Deel 2
Laten we eens kijken naar hoe de Bijbel gecanoniseerd werd en hoe de vroege kerk functioneerde.
In die tijd kwamen de kerkvaders samen. Er waren theologen, pastoors, bisschoppen en leraren, ze redeneerden soms letterlijk maandenlang over een bepaald punt. Ze maakten soms ruzie en werden soms boos op elkaar, maar dan gingen ze allemaal samen eten en hadden ze die avond de communie. Het was hetzelfde in de Hebreeuwse cultuur. De Joden leerden door iets dat midrasj wordt genoemd. Bij midrasj namen ze een passage uit de Schrift en de ene rabbijn stond op en zei: dit is wat dit voor mij betekent, een andere rabbijn stond op en zie: dit is wat dit voor mij betekent, enz. En dan spraken ze urenlang over het betreffende onderwerp. Soms werden ze boos op elkaar en als ze ruzie hadden gekregen en elkaar hadden uitgescholden dan gingen ze die avond samen eten. Omdat ze op die manier leerden van de ander. Dit in tegenstelling tot de Amerikaanse cultuur, vooral de afgelopen jaren, waarbij de meesten van ons gewoon weg wilden blijven van Facebook en niet over politiek wilden praten. Wij demoniseren vaak iemand omdat hij een andere mening heeft, in plaats van dit te waarderen. Zo dachten ze niet in de joodse cultuur en ook niet in de vroege kerk.

Geen van de geloofsbelijdenissen van de vroege kerk heeft iets over de hel gezegd, behalve de geloofsbelijdenis van de apostelen, die zegt dat Jezus neerdaalde in de hel, maar als je het bestudeert, ontdek je dat het eigenlijk 400 jaar later werd toegevoegd. Het staat niet in het origineel geloofsbelijdenis van de apostelen. (zie deze wikipedia pagina). De kerk voegde het 400 jaar later toe, dat Hij neerdaalde in de hel. Ik denk op zich niet dat hier iets mis mee is en dat het in overeenstemming is met Efeze 4. De hel werd niet genoemd in de geloofsbelijdenissen, dus je visie op de hel en het hiernamaals had niets te maken met je redding te maken, of dat je christen was of niet.

Ik ken mensen dat als ze een bepaalde kijk op de hel hebben, andere mensen hen zullen vertellen dat ze niet eens een christen zijn. Als ze niet op een bepaalde manier geloven maar heeft helemaal niets met ons christendom te maken heeft. Sommigen hebben zelfs gezegd dat Jezus meer over de hel sprak dan over iets anders. Wie van jullie heeft dat wel eens gehoord? Dit is een complete misvatting, allereerst, ik kom erop terug als ik in de geschiedenis ga kijken. Het woord hel werd in de 8e eeuw toegevoegd door Duitsers het bestaat letterlijk niet in de originele teksten, het eigenlijke woord hel.

Er zijn vier woorden die vertaald zijn als hel en meestal verkeerd vertaald, maar Jezus heeft het eigenlijk maar 14 keer ter sprake gebracht. En in alle evangeliën sprak hij meer over het Koninkrijk van God, dan wat dan ook. Maar om de een of andere reden heb ik mijn hele leven gehoord dat Jezus over de hel sprak, meer over al het andere waar we aandacht aan moeten besteden. Eigenlijk deed hij dat niet, dat is niet waar. Dit zou ons nooit moeten verdelen. Wanneer iemand een andere mening heeft, zouden we in staat moeten zijn om verschillende meningen naast elkaar te laten bestaan. Over dergelijke niet-reddingsdoctrines mogen we verschillende meningen hebben en toch broederschap met elkaar hebben. Vooral omdat niemand van ons echt zeker weet hoe dit er allemaal uit zal zien in het hiernamaals. Niemand van ons weet het echt, we zijn er nog niet geweest.

Ik weet dat allerlei mensen zeiden dat ze stierven en daarheen gingen en allerlei gekke dingen hadden gezien, maar dat is allemaal erg subjectief. Ik zou mijn geloofssysteem nooit baseren op iemand die een buitenlichamelijke ervaring heeft gehad, want als je daadwerkelijk NDE’s (bijna-doodervaringen), en er zijn een aantal prachtige boeken over te lezen, dan zul je ontdekken dat meer dan 80% van de mensen dat hebben bijna-doodervaringen ervaren, allemaal liefde, licht, leven en vrede, en de enige mensen die enige vorm van vuur of kwelling ervaren, zijn mensen die geïndoctrineerd zijn omdat ze ermee zijn opgegroeid in de kerk. En eigenlijk hebben heel veel mensen die complete heidenen waren zoiets niet meegemaakt. Ik heb er een paar jaar geleden een heel interessant boek over gelezen. Het was interessant voor mij dat de mannen die het boek schreven, in Jezus gingen geloven, omdat ze 10 jaar bijna-doodervaringen bestudeerden en nadat ze meer dan 100.000 mensen hadden geïnterviewd en e-mails van hadden ontvangen, begonnen ze in Jezus te geloven, omdat iedereen die een bijna-doodervaring had, dezelfde persoon bleef ontmoeten toen ze stierven. En hij was vol liefde en licht en leven en ze zijn zo, dus ze echt gelovigen in God, een zeer interessante studie. Nogmaals, er is nooit enige overeenstemming geweest in de hele kerkgeschiedenis over deze dingen.

Verified by MonsterInsights